Wat is canvas fingerprinting? Hoe websites je apparaat herkennen via browser-tekenwerk

In het kort: een canvas fingerprint ontstaat uit een echte tekenopdracht, en videokaart, systeem, lettertypen en browser-engine bepalen samen de uitkomst; één losse waarde wijst niemand aan, maar in de kruiscontrole verraadt hij hoe een omgeving er echt voorstaat. Voor het beheer gelden twee regels: de waarden binnen één omgeving moeten stabiel blijven, en omgevingen moeten duidelijk van elkaar verschillen. Daarna behandelt dit artikel achtereenvolgens het principe, de invloedsfactoren, de grenzen van herkenning, de test en de twee MostMate-modi.

Dezelfde website op twee apparaten, één afbeelding die de paginacode tekent, en toch komen de pixels niet overeen. Dat is geen weergavefout: bij het tekenen laat elk apparaat zijn eigen spoor na. De website verzamelt dat spoor en rekent het om naar een waarde, en die waarde is de canvas fingerprint, een van de meest onderscheidende parameters binnen browser fingerprinting. MostMate is een anti-detect browser, en Canvas is een van de basisparameters in de fingerprint-instellingen; dit artikel loopt de parameter van ontstaan tot configuratie door.

Hoe een website met Canvas een “handtekeningafbeelding” van je apparaat tekent

Een canvas fingerprint ontstaat uit een echte tekenopdracht: de site laat de browser specifieke inhoud tekenen, leest het resultaat uit en rekent het om naar een herkenningswaarde. Het tekenen verloopt via de Canvas-interface die de browser aanbiedt; browserspellen, grafieken en afbeeldingseditors maken allemaal gebruik van dezelfde 2D-tekenmogelijkheid. De details van de interface staan in de Canvas API-documentatie op MDN. Het hele proces blijft voor de gebruiker onzichtbaar. Het valt uiteen in drie stappen:

1. Tekenen: het paginascript zet een vast stuk inhoud op het canvas, meestal een paar regels tekst plus geometrische vormen en kleurverlopen.
2. Uitlezen: het script exporteert het canvas via interfaces als toDataURL() of getImageData() als tekenreeks of pixelarray.
3. Vergelijken: het geëxporteerde resultaat wordt gehasht en gecontroleerd tegen eerdere registraties van deze omgeving of de verwachte waarden van andere signalen.

Waarom twee apparaten nooit dezelfde afbeelding tekenen

De tekenuitkomst wordt bepaald door de hele renderingketen, en wijkt één schakel af, dan wijken de pixels mee. Stuur identieke opdrachten naar twee apparaten: het besturingssysteem bepaalt eerst welke lettertypen worden gebruikt en hoe tekstranden worden gladgestreken, daarna voert de browser-engine de tekening uit en ten slotte levert de videokaart met driver de uitvoer. Vier schakels, elk verantwoordelijk voor een eigen deel:

• GPU en drivers. Dezelfde tekenopdrachten leveren op andere kaarten en driverversies licht andere pixels op; dat is de belangrijkste bron van de verschillen.
• Besturingssysteem en tekstweergave. Windows, macOS en Linux renderen tekst en anti-aliasing op hun eigen manier, waardoor dezelfde regel tekst niet even gladde randen krijgt.
• Lettertypeomgeving. Tekst op het canvas wordt gerenderd met lokaal geïnstalleerde lettertypen, en welke lettertypen in welke versies aanwezig zijn, komt allemaal in de uitkomst terug. Hoe fontlijsten worden getest, hebben we uiteengezet in hoe font fingerprinting wordt gemeten; beide delen dezelfde bron.
• Browser-engine en versie. Chromium, Firefox en WebKit implementeren het tekenen elk net even anders, en grote versie-updates brengen opnieuw detailwijzigingen mee.

Samen bepalen de vier schakels hoe onderscheidend Canvas is: elk verschil is op zichzelf miniem, maar tot een hash geperst is de kans aanzienlijk dat twee apparaten niet overeenkomen. Achter één klein afbeeldinkje staat de volledige renderingketen van een apparaat, allemaal tegelijk in beeld.

Hoe ver canvas fingerprinting daadwerkelijk reikt

Canvas is een apparaatkenmerk met een sterk onderscheidend vermogen, maar op zichzelf wijst het niemand aan. De grenzen vallen in drie punten uiteen, die vooraf verduidelijkt mogen worden.

Ten eerste: een identieke hash bewijst geen identiek apparaat. Twee apparaten wier renderingketens toevallig overeenkomen, kunnen dezelfde waarde krijgen, en gangbare standaardconfiguraties herhalen zich sowieso massaal.

Ten tweede: sites oordelen nooit op Canvas alleen. De waarde wordt gekruist met de UA, het scherm, de lettertypen en de taal en dient binnen die parametergroep als het harde bewijs dat zich niet zelf meldt en alleen live te meten is.

Ten derde: Canvas en cookies zijn twee verschillende mechanismen. Cookies staan lokaal opgeslagen en zijn te wissen of te weigeren, Canvas wordt bij elk bezoek live berekend, en gewiste cookies blijven zonder enige invloed.

De drie grenzen samen leiden tot één oordeel: Canvas beslist niet over het lot van een account, maar meldt een hele reeks omgevingen exact dezelfde hash, dan steken die omgevingen in de kruiscontrole zelf de hand op.

Zo check je de canvas fingerprint van je omgeving in drie stappen

Voor de Canvas-test heb je geen extra tooling nodig: één detectiepagina plus twee herhaalmetingen zijn genoeg. Werk in deze volgorde:

1. Noteer de huidige waarde. Open in de omgeving de Canvas-testpagina van BrowserLeaks; de pagina toont de huidige hash en een afbeeldingsvoorbeeld. Schrijf beide op.
2. Meet opnieuw in dezelfde omgeving. Sluit de pagina en open haar opnieuw, of meet een dag of twee later nog eens: de hash van dezelfde omgeving hoort gelijk te blijven. Komen twee waarden niet overeen, dan mengt extra verwerking zich in de meting.
3. Vergelijk tussen omgevingen. Draai dezelfde test in een tweede omgeving; beide hashes horen zichtbaar te verschillen. Hoe groter de afstand, hoe scherper de scheiding.

Beoordeel waarden op stabiliteit en op verschillen, niet op concrete cijfers. Hashes van verschillende testsites kunnen uiteenlopen: elke site tekent eigen grafieken, exporteert op eigen wijze en hasht op eigen wijze. Vergelijken tussen sites heeft geen zin; voor- en nametingen binnen hetzelfde gereedschap zijn wat telt.

Real of Noise: de keuze tussen de twee Canvas-modi van MostMate

De fingerprint-instellingen van MostMate vatten Canvas samen in twee modi, Real en Noise, met Real als standaardkeuze. Een overzicht van het volledige product vind je in wat MostMate is; op de checklist voor handmatige fingerprint-instellingen van de site staat Canvas naast audio, WebGL en meer parameters, en het wordt bij het aanmaken van een omgeving in hetzelfde fingerprint-blok ingesteld. De twee modi naast elkaar:

De Real-modus past bij omgevingen waarvan de “basis” van de host schoon is: een Engelse Windows die exact een Amerikaanse setting bedient, rendert echt, de waarde komt overeen met een handmatig geopende browser en er blijven geen montagesporen achter. De beperking is net zo duidelijk: gebruiken meerdere omgevingen op één machine de Real-modus, dan is hun canvaswaarde identiek en zitten er geen verschillen tussen de omgevingen.

De Noise-modus dicht precies dat gat: hij legt ruis over de canvaswaarde van de omgeving, koppelt die los van de echte render van de host en zorgt dat omgevingen die in bulk zijn aangemaakt van elkaar verschillen. Voorwaarde is beheerste ruis: ook ná het overlaggen moet de waarde binnen het normale bereik van een echt apparaat blijven, anders wordt het “verschil” zelf een opvallende anomalie. Twee uiteenlopende waarden binnen dezelfde omgeving zijn eveneens een anomaliekenmerk; het risico is van begin tot eind toegelicht in waarom fingerprint-randomisatie onveilig is.

Canvas hoort bovendien samen met de verwante parameters te worden getoetst. Canvas-rendering hangt samen met besturingssysteem, lettertypen en videokaart, dus die parameters moeten naar één en hetzelfde apparaatprofiel wijzen: kies je een macOS-persona, bevestig dan ook audio en het WebGL-beeld binnen de passende macOS-reeksen; wie alleen naar Canvas kijkt, mist makkelijk verschuivingen binnen de groep. De moduslogica voor audio is behandeld in hoe je de AudioContext-fingerprint instelt; dat denkpatroon is hier her te gebruiken.

Na de configuratie volgt een ronde verificatie: bevestig de Canvas-modus in de fingerprint-instellingen; het Canvas-veld in het fingerprint-voorbeeldpaneel rechts toont dan een code als Noise[3LR450]. Die code markeert deze ruisconfiguratie, hoort per omgeving alleen aan zichzelf en is niet de hash die een testpagina berekent; match de code dus nooit tegen een hash. De echte waarde zie je door de omgeving te openen en een testpagina te bezoeken en die te toetsen aan de verwachting; daarna geldt: na elke proxywissel of fingerprint-aanpassing opnieuw meten voor je de omgeving inzet.

Veelgestelde vragen

Is een canvas fingerprint hetzelfde als een browser fingerprint?

Nee. Een browser fingerprint is een geheel van tientallen parameters en Canvas is slechts één renderkenmerk daarin, in dezelfde klasse als WebGL en de fontlijst. Het geheel is de som van de delen; dat Canvas op zichzelf sterk onderscheidt, maakt de hele fingerprint nog niet zeldzaam.

Voorkomt het uitschakelen van Canvas herkenning?

Af te raden. Grote delen van het web zijn op Canvas aangewezen en uitschakelen verstoort normaal gebruik; vrijwel elke gewone browser ondersteunt Canvas, waardoor “niet ondersteund” zelf een zeldzaam kenmerk wordt en juist eerder opvalt. Verstandig is de bron en de consistentie van de waarden sturen, niet de interface uitzetten.

Verandert een canvas fingerprint mee met browserupdates?

Ja, maar in een tempo dat niets gemeen heeft met randomisatie. Renderwijzigingen uit grote browserupdates bereiken alle gebruikers tegelijk en platforms kennen dat tempo. Dat de canvaswaarde van een echte omgeving een paar keer per jaar verandert, is normaal; veelvuldige verandering zonder patroon is de anomalie.

Kan een anti-detect browser elke omgeving een ander Canvas geven?

Ja, en precies voor die taak bestaat de Noise-modus: hij legt ruis op de canvaswaarde zodat omgevingen die in bulk zijn gebouwd uit elkaar trekken. Voorwaarde is een redelijke ruissterkte, met waarden die binnen het normale bereik van het betreffende systeem blijven.

Tot slot

In de kern is een canvas fingerprint de renderingketen van een apparaat die zich op één tekenvlak concentreert: op zichzelf wijst hij niemand aan, maar hij is de parameter die zich niet zelf meldt en alleen live te meten valt. Voor het beheer tellen twee dingen: waarden die een herhaalmeting binnen de omgeving doorstaan, hashes die omgevingen duidelijk scheiden en verwante parameters die naar hetzelfde apparaatprofiel wijzen. Wie een omgeving vanaf nul wil opzetten, kan MostMate downloaden, na het aanmaken de canvasmeting van elke omgeving verifiëren en pas daarna inzetten.